Σε ένα αγώνα, ο Κενιάτης Abel Mutai απείχε μόλις λίγα μέτρα από τη γραμμή του τερματισμού,όταν μπερδεύτηκε με την πινακίδα, νομίζοντας ότι είχε ήδη ολοκληρώσει τον αγώνα. Ο Ισπανός, Ιβάν Φερνατεζ, ήταν ακριβώς πίσω του και βλέποντας την κατάσταση άρχισε να του φωνάζει ότι κάνει λάθος. Ο Κενιάτης δε κατάλαβε τι του έλεγε ο Ισπανός αθλητής και τότε ο Ισπανός Φερνατεζ τον... έσπρωξε προς τη νίκη.
Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Ιβάν: Γιατί το έκανες αυτό;
Ο Ιβάν απάντησε: "Το όνειρό μου είναι ότι κάποια μέρα θα μπορέσουμε να κάνουμε ένα είδος κοινωνίας με αξίες που θα χαρακτηρίζουν έναν πραγματικό πολιτισμό"
-Μα γιατί άφησες τον Κενιάτη να κερδίσει;
-Δεν τον άφησα να κερδίσει, Κέρδισε.
-Θα μπορούσες να είχες κερδίσει!
-Αλλά ποια θα ήταν η αξία της νίκης μου; Ποια θα ήταν η τιμή αυτού του μεταλλίου; Τι θα σκεφτόταν η μητέρα μου γι' αυτό;
"Η τιμή, η ηθική και η ντροπή στο πρόσωπο είναι αρχές που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά".
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου